BIBOB

Een belangrijk bestuurlijk instrument.

In december 2003 is de Wet BIBOB (Bevordering Integriteitbeoordelingen door het Openbaar Bestuur) van kracht geworden.

De wet biedt de mogelijkheid om vergunningen of subsidies te weigeren of in te trekken als er ernstig gevaar bestaat dat de vergunning wordt gebruikt voor het plegen van strafbare feiten.

Daarmee beschermt de wet de overheid tegen het risico dat ze criminele activiteiten faciliteert.

De Wet BIBOB biedt de overheid mogelijkheden om op velerlei terreinen de BIBOB-aanpak toe te passen. Het is wenselijk dat Gemeenten en provincie een eigen beleidslijn vaststellen op welke gebieden zij de BIBOB-aanpak feitelijk hanteren.

Bij een aanvraag of intrekking van een beschikking vult de aanvrager op het vragenformulier BIBOB een aantal vragen in. Op grond van die informatie en op basis van informatie verzameld uit diverse andere bronnen bekijkt de gemeente of provincie of zij de beschikking kan verlenen/weigeren/intrekken. Als de gemeente of provincie op grond van die informatie echter onduidelijkheden constateert met betrekking tot financiering, de persoon van de aanvrager, etc. dan kan de gemeente of provincie een beroep doen op het landelijk bureau BIBOB.

Dit bureau mag informatiebronnen raadplegen die voor gemeenten en provincie niet beschikbaar zijn. Zij bevraagt dan deze bronnen (politiële en justitiële bronnen, Belastingdienst, e.d.) en brengt een gemotiveerd advies uit aan de gemeente of provincie. Het bureau BIBOB kan concluderen dat er ‘geen’, ‘minder ernstig’ of ‘ernstig’ gevaar is dat de vergunning- of subsidiebeschikking wordt gebruikt voor het plegen van strafbare feiten dan wel dat er vermoedelijk strafbare feiten zijn gepleegd ter verkrijging van de beschikking.

Uiteindelijk is de gemeente of provincie zélf verantwoordelijk voor de af te geven beschikking.