Waarom Bestuurlijke aanpak?

Boeven vang je met….boeven. Dit eeuwenoude gezegde zal in sommige gevallen wel kloppen maar is voor overheidsinstanties niet de meest legitieme manier om de zware jongens achter de tralies te zetten. In onze gedachtegang is ons opsporingsapparaat, oftewel de politie, verantwoordelijk. Deze gedachtegang is achterhaald. De moderne boef is niet meer de notoire inbreker waar de veldwachter jarenlang zijn handen aan vol heeft. De crimineel van de 21e eeuw is een moderne ondernemer en zijn organisatie zo complex en georganiseerd als onze maatschappij. Dat vergt een heel andere kijk op de criminaliteit. En een definitief andere kijk op de bestrijding ervan.
In Zuid-Limburg heeft dit er toe geleid dat diverse belanghebbenden de handen ineen hebben geslagen. Onder het motto: Boeven vang je met……Bestuurlijke aanpak!

20 december 2004. Een historische dag. De burgemeesters van Maastricht, Heerlen, Sittard-Geleen, Valkenburg aan de Geul en Kerkrade, de Provincie Limburg, het Openbaar Ministerie en het politiekorps Limburg Zuid ondertekenen het convenant ‘Bestuurlijke Aanpak Georganiseerde Criminaliteit Zuid-Limburg’. Niet alleen vanuit de gedachte dat de boef van de straat moet worden gehaald, maar in het gemeenschappelijk besef dat er alles aan moet worden gedaan om te voorkomen dat de overheid onbedoeld, maar wel actief, meewerkt aan infiltratie van de onderwereld in de bovenwereld.

Professor Cyrille Fijnaut van de Universiteit van Tilburg, heeft in zijn rapport ‘Grensoverschrijdende criminaliteit in de Euregio Maas-Rijn’ (mei 2005) aandacht besteed aan de wijze waarop de zware georganiseerde misdaad gebruik maakt van de infrastructuur van de regio om de eigen criminele activiteiten uit te kunnen voeren. Zo stelt hij in zijn rapport dat voor de productie, opslag en handel in verdovende middelen in ruime mate gebruik gemaakt wordt van woningen en bedrijfspanden in de regio. Die panden worden ook gebruikt voor andere illegale activiteiten als opslag van goederen uit bedrijfs- en voertuigdiefstallen, vrouwenhandel en het onderbrengen van illegalen bij mensensmokkel. Via horecavergunningen, uitzendbureaus, lege B.V.’s, seksinrichtingen en (illegale) tewerkstelling worden illegale activiteiten ‘gewit’. Onlangs heeft professor Fijnaut benadrukt dat met name de oriëntatie van de georganiseerde criminaliteit op het verwerven van vastgoed onverminderd sterk is. Hij verwijst daarbij naar zijn opvatting dat de georganiseerde criminaliteit Zuid-Limburg als territorium benadert en dat daarom de aanpak van de georganiseerde criminaliteit meer is dan een zaak van enkele gemeenten.

Zuid-Limburg staat landelijk, na Amsterdam Amstelland en Rotterdam Rijnmond, op de derde plaats op de criminaliteitsranglijst.
Omdat in de regio Zuid-Limburg veel drugsgelden in omloop zijn en met die gelden nieuwe criminele activiteiten worden opgezet is er voor gemeenten en provincie extra aanleiding om hier tegenop te treden.